Budynki Parafialne w Ujanowicach cz. 1
Budynki Parafialne w Ujanowicach(1)
Wypisy z Kroniki Parafialnej napisanej przez Księdza Bernardyna Dziedziaka
W czerwcu 1927 r. było poświęcenie Domu Parafialnego zbudowanego na miejscu dawnej karczmy. Ks. dziekan Christ dał dachówkę i jodły z lasu na deski, zaś parafianie dali drzewo, zwozili to przez rok 1926. Zajmował się tą budową i zbierał ofiary ks. wikary Bernardyn Dziedziak. Poświęcenia dokonał ks. Aleksander Rogóż, sekretarz generalny Stowarzyszenia Katolickiej Polskiej Młodzieży Męskiej (KSMM). Tu gdzie dawniej była siedziba pijaństwa, dziś jest ognisko oświaty i wychowania kulturalnego i katolickiego.
W ogrodzie plebańskim przy Domu Parafialnym Teresie Grzegorzek, która tam z dziećmi mieszka od 40 lat (od 1931 r.) i obsługuje kościół, zamiata kościół przez 40 lat, Kuria Diecezjalna zezwoliła postawić sobie małą stodółkę i w tym roku (1971) ją postawiła. Umowa dzierżawna potwierdzona przez Kurię Diecezjalną przewiduje termin dzierżawy do śmierci wyżej wymienionej Teresy Grzegorzek, ale można by to przedłużyć, bo ta rodzina dużo pomaga w pracy rolnej probostwa, i to przeważnie za darmo, bo nie chcą wziąć zapłaty i za zamiatanie kościoła też się im nie płaci pieniędzy, tylko mają ciasne mieszkanie w Domu Parafialnym. Teren pod stodółkę jest własnością probostwa tutejszego.
Rok 1934 zaczął się pod hasłem budowy nowej plebani i nowych stodół. Budowa plebani nowej wyszła z projektu rozszerzenia Kościoła (szkice zrobił architekt Mączyński z Warszawy). W zimie zwozili parafianie drzewo z lasu plebańskiego na tę budowę – nawieźli ogromną kupę!! Z wiosną przystąpiliśmy do budowy – najpierw stodół dużych na betonowych słupach.
Prowadził budowę zdolny cieśla ze Żmiącej z „Zagranic” a murarskie roboty znany murarz Stanisław Augustyn. Co mnie to kosztowało zdrowia, łażenia i pieniędzy, to trudno opisać. Stodoły stanęły do czerwca i siano już poszło do nowych stodół – i zaczęto wtedy plebanię – cegłę wypalano w Krosnej u „Pawlaków”. Robota szła amerykańskim tempem.
Budowy nowej plebani dokonano w r. 1934. Podjęto się tej budowy z myślą o rozszerzeniu obecnego kościoła. Architekt z Warszawy Dr Zdzisław Mączynski umyślnie tu sprowadzony w jesieni 1930 r. opracował szkic rozszerzenia kościoła (w marcu 1931) o 200 procent w kierunku południowym, po usunięciu starej plebanii. Toteż zamiast przenosić starą, drewnianą plebanię na inne miejsce, postanowiono wybudować nową na innym miejscu.
Plan budowy tej nowej plebani zrobił architekt Zdzisław Mączyński, profesor Politechniki Warszawskiej, projektodawca kościoła w Limanowej i Grybowie, obok bardzo wielu innych. I wybudowano nową plebanię w Ujanowicach w roku 1934, przykryto ją na zimę dachem. W następnych latach (1935, 1936, 1937 i 1938) powoli kończono i na św. Michała Archanioła w odpust 29 września 1938 r. uroczyście tę nową plebanię poświęcono i do niej się wprowadzono. Aktu poświecenia dokonał Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Ksiądz Biskup dr Edward Komar, sufragan tarnowski, który sam się dobrowolnie ofiarował przyjechać i odprawić sumę odpustową. Piękna bardzo była uroczystość!! Śliczne kazanie na sumie odpustowej wygłosił ks. dr Karol Pękala z Tarnowa, Diecezjalny Dyrektor Akcji Katolickiej, krewniak ujanowickiego proboszcza. Po sumie przemówił jeszcze z ambony sam ks. biskup, a potem w procesji udano się do nowej plebani, dla dokonania aktu poświecenia. No i było wielkie przyjęcie odpustowe.