Wspomnienie o Ks. Bernardynie Dziedziaku cz. 1
Wspomnienie s. Maksymiliany (1)
Napisała Janina Gołąb z Gołej Góry obecnie siostra Maksymiliana w klasztorze Sióstr Klarysek od Wiecznej Adoracji w Ząbkowicach Śląskich.
Siostra Maksymiliana córka Walentego Gołębia i Katarzyny Pajor urodziła się w Żmiącej nr 17 (Goła Góra) w roku 1927, w 1947 roku wyszła za mąż za Jana Czyżyckiego z Kobyłczyny (Łęg), do zakonu Klarysek w Ząbkowicach Śląskich wstąpiła po śmierci męża około roku 1974.
Polska, Ojczyzna wolność odzyskała
Po długoletniej bolesnej niewoli,
Lecz jeszcze rany nie zagojone,
Które zaborcy ludowi zadali.
Trwa walka ze złem, które się panoszy,
Duchowo i moralnie naród nasz pustoszy,
Wtedy to właśnie Bóg posyła ludzi,
By się lud Boży z letargu obudził.
Ujanowice, podhalańska wioska
O swoją przyszłość także się wciąż troska.
Lecz kiedy ludzie z kościoła wracają,
To ich Żydziska do karczmy wciągają.
Lecz Michał Archanioł parafii Patron,
Więc się za lud wstawia przed Chrystusa Tronem,
Przyśle im Pasterza, co owce zbłąkane
Sprowadzi na nowo do Owczarni Pana.
Więc to się stało Roku Pańskiego
Tysiąc dziewięćset dwudziestego trzeciego,
W miesiącu sierpniu Maryja Przysłała
Nowo wyświęconego Bernarda Kapłana.
Więc parafianie ciągnęli do Fary,
Bo dziś kazanie ma nowy wikary.
„Wszystkim dobrze czynił” to motto kazania,
Początkiem apostolskiej pracy i działania.
Szybko pozyskał serca starszych i młodzieży,
Bo pokój i dobro radośnie rozszerzał.
Nieustającej Matce Pomocy
Oddał na zawsze parafię swoją.
Różaniec, Godzinki do Niepokalanej
Były dla ludu mocą, ostoją.
Powstało także Bractwo Trzeźwości,
Gdzie wierni ślubowali dla Bożej miłości,
Bo trzeźwy umysł zdolny poznać Boga,
A przez Maryję najkrótsza jest droga.
Swoją modlitwą wspiera rodziny,
By Bogu i Ojczyźnie zawsze wierne były.
Ojcowską opieką młodzież otacza,
Co na manowce życia się stacza.
Formuje sobie naród ofiarny,
I wybudował Dom Parafialny
Kostki Stanisława nazwany imieniem,
By dla młodzieży był przed złem schronieniem.
I Katolickiej Związek Młodzieży
Pod Jego okiem pięknie się szerzy,
Własnym przykładem do cnoty wzywa
I do ofiary młodzież porywa.
Więc liczne mnożą się powołania,
Ksiądz Bernard wyprasza im łaskę wytrwania.
Gdy z Bożej woli proboszczem zostaje,
Wszystko ponownie Maryi oddaje,
Uczy lud kochać Boga i Ojczyznę,
Zawsze szanować praojców spuściznę,
By pamiętały nowe pokolenia:
Tylko droga Przykazań wiedzie do zbawienia.
W konfesjonale przed świtem siada
I godzinami nieraz spowiada
Swoich parafian i z za granicy,
Idą do niego wielcy grzesznicy.
Swoją modlitwą nieraz przeciwników
Przed samą śmiercią zmienia w pokutników.
A że występkami świat jest zatruty,
Zakłada Trzeci Zakon Pokuty,
I sam Franciszka idąc śladami,
Pokutę czyni wraz z grzesznikami.
Chorych, cierpiących bardzo miłuje,
O każdej porze na śmierć przygotuje,
Aby ufali Dobremu Bogu,
Bo w wkrótce staną na niebieskim progu.
Limanowskim Dziekanem został mianowany,
Ujanowic nie opuszcza nasz Pasterz kochany.
Pracy przybyło, więc dla Bożej Chwały
Bardzo się stara o dekanat cały.
Nieraz się dziwią wszyscy w okolicy,
Jednej nie wiedzą tylko tajemnicy,
Że moc i siła z Eucharystii płynie;
Jego siostry się modlą o każdej godzinie.
We dnie i w nocy i o każdej porze
Siostra Agnieszka modli się w klasztorze,
Modli się także siostra Bronisława
W ukryciu klauzury, gdzie Jezus jej sława.
© Centrum Myśli ks. Bernardyna Dziedziaka: dziedziak.parafiaujanowice.pl